3 personen

Harrie Jekkers heeft in een van zijn theatershows, namelijk in met een goudvis naar zee, zijn verschillende ‘ikken’ centraal staan. Als verschillende ikken, noemt hij zichzelf op verschillende leeftijden, die allemaal een andere visie op het leven hebben. Ik zou mezelf ook redelijk goed kunnen omschrijven aan de hand van 3 ‘ikken’, alleen zijn die niet gekoppeld aan een leeftijd.

De eerste ik is het meest de echte ik. Ze is aardig, vrolijk, ambitieus en vol passie en bevind zich graag onder de mensen. Ze heeft op alles een visie over hoe het zou moeten gaan, en met alles en iedereen het beste voor. Wij zien elkaar niet zo vaak meer. Als ik aan mezelf terugdenk van vroeger is dat wel veel het meisje dat ik zie, en ook tegenwoordig is ze er nog wel eens oprecht. Maar helaas is het vaak zo dat wanneer ik in gezelschap ben, ik gewoon een soort masker van haar probeer op te zetten. Ik doe mijn best om zo dicht mogelijk in de buurt te komen, maar vaak is het verre van een perfecte imitatie.

De tweede ik is heel depressief. Ze verdraait alles wat er gebeurd en gezegd wordt tot iets slechts. Ze weet tientallen redenen aan te wijzen over waarom ik een slecht mens ben, me alleen maar aanstel en geen vrienden heb. Veel van de blogs die ik schrijf zijn door haar geschreven. Het grootste deel van de tijd weet ik dat de meeste argumenten die ze geeft onzin zijn, een verdraaiing van de werkelijkheid, maar dat weerhoud me meestal niet van me alsnog somber er over voelen. Soms voel ik me zo somber dat ze de volledige overhand neemt, dat ik alle slechte argumenten bijna helemaal geloof. Dat zijn de momenten dat ik neig naar suïcidaal zijn, maar tot nu toe is het haar nog nooit gelukt om me volledig te overtuigen, anders was ik er niet meer geweest.

De derde ik is de persoon die pas recent ontstaan is. Ze is altijd moe en futloos. Ze heeft nergens echt zin in of nergens energie voor, omdat ze nergens motivatie voor heeft. Ze voelt zich erg afgestopt of verdwaald. Soms denk ik dat ze een bescherming is tegen de tweede ik. Dat deze ik mijn manier is van alle negatieve gevoelens en gedachten onderdrukken, maar dat ik daarmee ook de positieve gevoelens en gedachten onderdruk. De positiviteit die ik wel heel hard nodig heb om weer dingen te gaan doen, om dingen voor elkaar te krijgen. Maar deze ik voelt geen ambitie, dus ook geen behoefte om positief te zijn, alles is onbelangrijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s