Klem

De meeste dagen gaan anders dan ik plan dat ze zullen gaan. Ik heb afgelopen week als doel voor mezelf gesteld om elke dag een half uur te gaan studeren. Dat klinkt als weinig en simpel, maar de meeste dagen lukt het me nog niet. Dan ergens op de dag is er een punt dat ik me realiseer dat het niet meer gaat lukken. Ergens is dat opgeven en is dat mijn eigen keus, maar dat moment komt vaak hard binnen. Ik realiseer me dat ik gefaald heb mijn doel te halen, en langzaam trek ik dat steeds breder en ga ik naar de gevolgen kijken.

In eerste instantie realiseer ik me dat de tentamens niet meer zo ver weg zijn als toen ik dit studieplan maakte. Eerder dit jaar heb ik al besloten het merendeel van mijn vakken te laten vallen, om er voor te zorgen dat ik in ieder geval wat ging halen weer. Met elke dag een klein beetje blokken leken die tentamens nog heel haalbaar. Maar nu heb ik nog maar een paar weken, en nogal drukke weken ook, met de kerst, en ik realiseer me dat ik met een half uurtje per dag het niet ga halen. Dus zelfs het doel, dat ik niet eens haal op dit moment, is niet goed genoeg.

Dan denk ik verder over na dit jaar, dit betekend dat ik sowieso nog een jaar uitloop. Dat betekend dat, mocht ik beginnen aan een master in de verre toekomst, ik dan geen recht meer heb op studiefinanciering. Als ik een master wil gaan doen zal dat dus part-time moeten, zodat ik daarnaast kan werken. Ik weet nu al dat dat een hele zware tijd gaat worden, waar een enorme dosis motivatie voor nodig gaat zijn. En ik ben bang dat het me tegen die tijd nog niet gelukt is om zoveel beter te worden. Ik moet namelijk niet me alleen weer goed voelen, maar ook nog eens een enorme hoeveelheid energie en motivatie op kunnen brengen.

Nou is er natuurlijk een andere oplossing om te zorgen dat ik dan wel kan lenen, ik kan nu stoppen met lenen. Aangezien ik op dit moment toch niet studeer, zou ik een tussenjaar kunnen houden, focussen op mezelf. Echter ben ik relatief jong, wat betekend dat het minimum loon best wel laag is, dus ik zou een grote hoeveelheid uren moeten gaan werken om mijn huur en eten te kunnen betalen, en ik weet niet of ik daar de energie voor heb.

Daar komt nog bij, dat zodra ik stop met studeren om te werken, ik uit mijn huidige huis wordt gezet, je moet hier namelijk student zijn. Dus dan zou ik een nieuw huis moeten zoeken, dat ik kan betalen, alles moeten verhuizen en me daar op een of andere manier thuis zien te gaan voelen. Hoe moet ik dat allemaal opbrengen als 30 minuten studeren de meeste dagen al te veel gevraagd is?

Ik heb het gevoel dat ik geen kant op kan, als ik stop met studeren wordt ik uit huis gezet, maar als ik doorga met studeren, wordt het doen van een master zo ontzettend veel zwaarder en ingewikkelder. Ik zit klem, het gaat te slecht op te studeren, maar ik kan niet stoppen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s