Ouderlijk huis

De laatste paar dagen heb ik een flinke terugval gehad. Ik was al langere periode aan het daten, maar afgelopen maandag hebben we daar een punt achter gezet. Van beide kanten werkte het eigenlijk niet echt en ik wist al een paar dagen voordat we afspraken dat er een einde aan zou komen. Toch kwam het harder aan dan ik had verwacht. Ik vond het heerlijk om weer even iemand te hebben die het gewoon leuk vond om mij te zien, die regelmatig vroeg of ik het leuk zou vinden binnenkort weer af te spreken, en die bij het wakker worden bleef voor ontbijt.

Het studentenleven lijkt misschien bijzonder sociaal, en op heel veel momenten ervaar ik het ook zo, maar zeker niet altijd. Als student wordt je heel makkelijk vage kennis van andere studenten. Je komt een keer op een feestje of een borrel, je spreekt meer mensen dan je je de dag daarna kan herinneren, en je onthoud misschien een paar namen. Al snel als je zo iemand tegenkomt op een ander feestje of borrel begroet je elkaar super enthousiast, stel je elkaar aan nieuwe mensen voor, regel je misschien met een of meerdere van zijn of haar vrienden, maar je leert elkaar nooit kennen. Je zoekt verder geen contact op, en de stap naar gewone gesprekken in plaats van dronken dansjes komt nooit. En dat gevoel van eenzaamheid, terwijl je zo veel mensen ‘kent’, kwam afgelopen maandag weer even bij mij terug.

Na een dag lang eigenlijk niets voor elkaar te hebben gekregen behalve een half ontbijt en wat pepernoten opeten, besloot ik naar mijn ouders te appen dat ik misschien wel naar huis zou komen die avond. En na een hele lieve positieve reactie besloot ik een uur later op de trein te stappen. Nu ben ik weer even een paar dagen in mijn oude (t)huis. Alles hier loopt nog altijd in hetzelfde ritme als toen ik meer dan 2 jaar geleden verhuisde, en ergens heeft dat wel iets rustigs. Tegelijkertijd verveel ik me hier makkelijk, ik heb toch niet dezelfde vrijheid als ik in Leiden ervaar. Hier kan ik niet zonder iets te zeggen de deur uit gaan, en als ik ineens boodschappen ga doen wordt dat ook wel vreemd gevonden. Maar voor een paar dagen is het goed. Even de vertrouwde rust van thuis heeft me uit het allersomberste gehaald, en de grootste frustraties ontstaan waarschijnlijk morgen pas, als ik weer te lang in mijn ouderlijk huis verblijf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s